Son Haberler

Galileo Galilei’nun Hayatı

-
Eylül 4, 2022
Galileo Galilei’nun Hayatı

Galileo Galilei’nun Hayatı

d. 15 Şubat 1564 – o. 8 Ocak 1642 Fransız Rönesans’ının bilimsel olarak attığı büyük adımlarda yol gösterici olan Galilei yaptığı ünlü çalışmaları ile “gözlemsel astronominin babası”, “çağdaş fiziğin babası” ve “bilimin babası” gibi adlarla anılmıştır.

Öncelikle bilim ismine yaptığı çalışmaları sıralayacak olursak şu biçimde bir liste elde edebiliriz:

Venüs’şöhret aşamalarının teleskop ile kanıtlanması
Galileo’nun uyduları adı verilen Jüpiter’in en büyük dört uydusunun bulguyu
Güneşin üzerinde bulunan kirlerin kollanarak keşfedilmesi ve analizi
Geliştirilmiş bir askeri pusula ve değişik icatlar

Galileo Galilei’nin Dünyaya Gelişi ve Erken Hayatı

1564 yılında İtalya’nın Pisa şehrinde dünyaya gelen Galilei altı kardeşe sahiptir. Bu kardeşlerinden iki tanesi daha çocukken can vermiştir. Galileo’ya adını veren büyük babası Galileo Bonaiuti 1370 ve 1450 seneleri arasında yaşamış olan bir hekim, üniversite eğitimcisi ve siyasetçidir. Tam kardeşlerinin en büyüğü olan Galilei’nin babası, ünlü bir lavtacı ve müzisyendir. Babası Vincenzo Galilei ve annesi Giulia Ammannatı’dır. Babası sayesinde daha çocukluk senelerinde otoriteyi denetlemeyi, dikkatli ölçüm ve deney yapmayı, ritmi müzikal bir biçimde irdeleyerek deneysel yollarla neticeye erişmeyi bilmiştir. Galilei’nin en ufak kardeşi olan Michelangelo da babası sayesinde kendini ufak yaşlardan itibaren geliştirmeyi muvaffak olmuş ve ünlü bir lavtacı ve müzisyen olmuştur. 14. asırda daha evvel Bonaiuti olan soy adları Galilei ile değiştirilmiştir.

Sekiz yaşına gelen Galileo ailesi ile beraber Floransa’ya taşınmıştır ve yeniden Floransa’ya 35 kilometre uzaklıkta olan Vallombrosa kasabasındaki Camaldolese Manastırı’nda eğitim görmeye başlamıştır.

Galileo’nun kardeşi Michelangelo müzikal projeleri için büyük erkek kardeşi Galileo’dan büyük ölçülerde borçlar almıştır ve Galileo’nun kardeşi için verdiği bu borçlar onun mali açıdan güçlükler yaşamasına neden olmuştur. Bu kasvetler içerisinde olan Galileo kendisine para kazandırabilecek buluşlar yapmak için motivasyon elde etmiştir.

Galileo’nun Özel Hayatı ve Çocukları

Aslen güçlü bir Katolik olan Galileo hiçbir zaman evlenmemiştir. Konutluluk dışı üç adet çocuk sahibi olduğu Marina Gamba ile doğan çocuklarının ardından meseleler yaşayan Galileo, kız çocuklarını manastıra yerleştirmiştir. Aynı zamanda yarıyılın genel görüşüye göre konutluluk dışı elde edilen kız çocukları evlendirilmeye uygun görülmediği için 1600 doğumlu Virginia ve 1601 doğumlu Livia hayatlarının geri kalanını Acetri’de bulunan San Matteo rahibeler manastırında geçirmişlerdir. Galileo’nun bir de 1606 doğumlu Vincenzo adlı oğlu bulunmaktadır. 2 Nisan 1634 yılında can veren kızı Virginia, babası gibi Santa Croce Bazilikası’na gömülmüştür. Galileo’nun oğlu Vincenzo, kız kardeşlerine göre daha rahat bir hayat geçirerek Sestilia Bocchineri ile evlendirilmiş ve Galileo Galilei’nin legal varisi olmuştur.

Galileo’nun Eğitim Hayatı ve Kariyeri

Galileo gençken her ne kadar rahip olmayı düşlemişse de babası onu Pisa Üniversitesi’nde tıp kısmına yazdırmıştır. Matematiğe olan yakınlığı etrafındakiler tarafından kollansa da o zamanlar bir matematikçi olarak para kazanamayacağını düşünen ailesi onu matematikten uzak yakalamaya çalışmıştır. Ancak Matematik ve Geometri alanlarındaki derin alakası onun babasını ikna etmesini sağlamıştır. Böylece aynı üniversitede Tıp kısmını Matematik ve Doğa Felsefesi okumaya başlamıştır. Mektep hayatı süresince yaptığı buluşları ve araştırmaları ise şu biçimde sıralayabiliriz:

Termometrenin ilk adımı olarak sayılan termoskopu bulmuştur,
1586 senesinde hidrostatik balansı keşfederek bunun hakkında bir kitap yazarak bilimsel alanda dikkatleri üzerine sürüklemeyi muvaffak olmuştur,
Disegno kültür sanat ile alakalı bir kavram kavramını araştırarak bu alanda yaptığı çalışmalar ile 1588 senesinde Floransa’daki Accademia delle Arte del Disegno’da perspektif ve chiaroscuro alanında eğitim vermeye başlamıştır,
Sanatsal olarak kendini aralıksız geliştiren Galileo uzun vakit Rönesans sanatçılarının tesiri altında kalmıştır. Sanatsal çalışmaları ve araştırmaları sırasında ünlü ressam Çigoli ile iyi bir arkadaşlık kurmuştur. Çigoli, Galileo’nun gözlemlerinden etkilenerek onun için bir tablo yapmıştır.

Galileo 1589 yılında okuduğu üniversite olan Pisa Üniversitesinde Matematik Kısım Başkanı olmayı muvaffak olmuştur. 1591 yılında babasının ölüm etmesi üzerine yalnızca müzik ile ilgilenen Michelangelo’nun parasal olarak desteklenmesi de Galileo’ya kalmıştır. 

1562 yılında çalıştığı üniversite olan Pisa Üniversitesi’nden Padua Üniversitesi’ne geçen Galileo bu üniversite çatısı altında geometri, mekanik ve astronomi alanlarında çalışmaya ve eğitim görevliliği yapmaya devam etmiştir. Burada yaptığı araştırmalarla temel bilimlerde hareketin kinetiği ve astronomi ve pratik uygulamalı bilimlerde misal vermek gerekirse maddelerin gücü ve teleskopun bulguyu ehemmiyetli büyümeler elde etmiştir. Astronomiye olan alakası Galileo’nun astroloji alanında da araştırmalar yapmasına neden olmuştur.

Galileo Galilei’nin Kilise ile Münakaşaları ve Hapsedilmesi ve Ölümü

1615 yılında Galileo’nun yazdığı yazıları o zamanın genel geçer kaidelerine ters olan güneşmerkezci yaklaşımlar taşımaktaydı. Bu yazıları ile Roma Engizisyonu tarafından denetlenen Galileo’nun Kilisi ile yaşadığı problemler ise hakikatinde onun İncil’i yine açıklamak istemesi ile surat göstermeye başlamıştır. 

Aynı zaman içerisinde Papa 5. Paul Kardinal Bellarmine’ye bir haber yollayarak Galileo’nun korunduğu güneşmerkezci görüşlerinden vazgeçirmesini istedi. Bunu muvaffak olabilmek için de Tycho’nun yazdığı argümanların kullanılmasını salık buyurdu. Bu argümanlara göre güneşmerkezciliğin doğru olması gidişatında yıldızların güneşderi çok daha büyük olmaları gerektiğini korundu. Bu argümanları temel alan Engizisyon duruşması da güneşmerkezciliği felsefi açıdan kabul etmeyerek hatta kafirce bir düşünce biçimi olduğunu söyleyerek Galileo’nun fikirlerini değiştirmesi için ısrar etti.

1616 yılında Bellarmine’nin evinde buluşan Galileo ve Bellarmine arasında geçen konuşmada Galileo korunduğu “güneşin safhanın merkezinde durarak dünyanın hareket ettiği” fikrinden bırakma ve bu mevzuda hiçbir şey söyleyip yazmama emrini verdi. Bu gidişat karşısında elleri bağlanan Galileo’ya kabul etmekten başka bir yol vazgeçilmemişti. Her ne kadar Galileo güneşmerkezci çalışmalarına matematik ve felsefe alanlarında devam edecek olsa da bu çalışmalarını legal olarak arttırıp, sunamıyordu.

İlerleyen yıllarda münazaralardan uzak durup çalışmalarını kendi halinde devam ettiren ve pek kimseyle paylaşmayan Galileo, 1623 yılında sessizliğini bozarak bu zamana kadar yaptığı çalışmaları bir kitap halinde toplamak istediğini açıkladı. Galileo’nun kitabı ‘İki Ana Dünya Sistemi Üzerine Diyalog’ Barberini’nin takviyeyi ve Papa ve Engizisyon’un izni ile 1632 yılında basılarak çoğaltıldı.

Kitabın basılmasının ardından da münakaşalar ve kitaba karşı tenkitler çok süratli bir biçimde büyüdü. Papa Galileo’nun kitabını daha evvel laf verdiği biçimde yazmadığını söyleyerek agresif bir biçimde tepki göstermiştir. Yazdığı kitap ile Papa’yı ufak düşürdüğünü ve güneşmerkezci teoremler ile kiliseyi yok saydığını korunan duruşma ile korunmaya çağırıldı. 1633 yılında duruşmaya katılmak üzere Roma’ya gelen Galileo duruşma sırasında daha evvel verdiği lafları yakaladığını ve yasaklı görüşlerin hiçbirini kitabında paylaşmadığını savunmuştur.

Duruşma neticeyi engizisyonun kararı 22 Haziran 1633 yılında verilmiştir. Bu karar şu biçimde sıralanmaktadır:

Galileo’nun sahip olduğu ve Kilise’nin görüşüne ters düşen güneşin sabit durduğu ve dünyanın güneş çevresinden döndüğü fikrinin lanetlenmesi ve Galileo’nun bu fikrinden bırakması lüzumluluğu,
Galileo’nun daha sonradan konut mapusuna çevrilen tutukluluğuna karar verilmesi,
Galileo’nun yazdığı Dialog’un ve Galileo’nun gelecekteki yazacağı tam yapıtların basımının menedilmesine karar verilmiştir.

Galileo 1642 yılında konut mapusunun 9. yılında yüksek ateş ve kalp krizi sebebi ile 77 yasında ölüm etmiştir ve kabri Santa Croce Bazilikası’na gömülmek istense de Papa 8. Urban tarafından  o yıllarda buna izin verilmemiştir.